http://biyar1.ParsiBlog.com نسخه XML از وبلاگ " تنها ترين تنها " fa ParsiBlog.com RSS Generator Sat, 26 Jul 2008 06:59:52 GMT http://biyar1.ParsiBlog.com/535245.htm <div dir='rtl'><P align=center><STRONG>شمع خود سوزي چو من در ميان انجمن<BR>گاهي اگر آهي كشد دلها بسوزد</STRONG></P> <P align=center>جاي آن دارد كه چندي هم ره صحرا بگيرم<BR>سنگ خارا را گواه اين دل شيدا بگيرم</P> <P align=center>مو به مو دارم سخنها<BR>نكته ها از انجمنها</P> <P align=center>بشنو اي سنگ بيابان<BR>بشنويد اي باد و باران</P> <P align=center>با شما همرازم اكنون<BR>با شما دمسازم اكنون</P> <P align=center>جاي آن دارد كه چندي هم ره صحرا بگيرم<BR>سنگ خارا را گواه اين دل شيدا بگيرم</P> <P align=center>مو به مو دارم سخنها<BR>نكته ها از انجمنها</P> <P align=center>بشنو اي سنگ بيابان<BR>بشنويد اي باد و باران</P> <P align=center>با شما همرازم اكنون<BR>با شما دمسازم اكنون</P> <P align=center>يك چنين آتش به جان<BR>مصلحت باشد همان<BR>با عشق خود تنها شود<BR>تنها بسوزد</P> <P align=center>من يكي مجنون ديگر<BR>در پي ليلاي خويشم<BR>عاشق اين شور و حال عشق بي پرواي خويشم</P> <P align=center>تا به سويش ره سپارم<BR>سر زمستي بر ندارم<BR>من پريشان حال دل خوش<BR>با همين دنياي خويشم<BR>جاي آن دارد كه چندي هم ره صحرا بگيرم<BR>سنگ خارا را گواه اين دل شيدا بگيرم</P> <P align=center>مو به مو دارم سخنها<BR>نكته ها از انجمنها</P> <P align=center>بشنو اي سنگ بيابان<BR>بشنويد اي باد و باران</P> <P align=center>با شما همرازم اكنون<BR>با شما دمسازم اكنون</P></div> Tue, 03 Jun 2008 22:42:00 GMT http://comment.parsiblog.com/Comments.aspx?NoteID=535245 http://biyar1.ParsiBlog.com/535245.htm http://biyar1.ParsiBlog.com/401369.htm <div dir='rtl'><P align=center><STRONG><FONT color=#00ff00>جون ميکنيم تو زندگي , حس ميکنيم که زنده ايم</FONT><BR>جوونيها رو باختيمو , فکر ميکنيم برنده ايم<BR>نشون ميديم که کوهيمو , هيچکي حريفمون نشد<BR>کوه شدن اختياري نيست , زندگي مهربون نشد<BR>تا يک شکسته ميبينيم , واسش چه اشکا روونه<BR>خودمونم خوب ميدونيم , که از دل تنگمونه<BR>هي ميشکنيم ميسوزونيم , اصلا مهم نيست واسمون<BR>اما تا مارو ميشکنن , ميناليم از دست زمون</STRONG></P> <P align=center><STRONG>ظاهر کارم که شده , قهقهمون به آسمون<BR>کلي برو بيا داريم , اما چقدر بي همزبون<BR>گول ميزنيم خودمونو , به آبو رنگ زندگي<BR>عاشقيرو ميخوايم ولي , براي رفع خستگي<BR>به سادگي دل ميديم , به سادگي دل ميکنيم<BR>واسه يه لحظه دلخوشي , به هر دري در ميزنيم<BR>روز و شبامون ميگذره , بي خبر از دل پير شده<BR>يادش بخير جووني رو , وقتي ميگيم که دير شده </STRONG></P> <P align=center><STRONG>با همه اون برد و باخت , بايد که از نو زد و ساخت<BR>بايد با رويا آشتي کرد , بايد که عشق رو خوب شناخت<BR>جمله دوست دارمو بايد به جاش گفت و شنيد<BR>دارو باشيم نه داروغه , بايد به آيينه رسيد<BR>جمله دوست دارمو بايد به جاش گفت و شنيد<BR>دارو باشيم نه داروغه , بايد به آيينه رسيد</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و اين گونه بود که سياه پوش شهر سپيد دلان<BR>مشکي را رنگ عشق و عشق را رنگ زندگي دانست<BR>باشد که , باشد که دارو باشيم نه داروغه<BR>آنسان که&nbsp; .....</STRONG></P></div> Thu, 07 Feb 2008 15:37:00 GMT http://comment.parsiblog.com/Comments.aspx?NoteID=401369 http://biyar1.ParsiBlog.com/401369.htm http://biyar1.ParsiBlog.com/385789.htm <div dir='rtl'><P align=center><STRONG>ببين محمد جان<BR>تو اي رفيق<BR>اي نارفيق<BR>اي وجود با من و از من رها<BR>اي آن من ديگر، تو اي انسان<BR>اين سرود دلنواز جان جانان است<BR>که هر دم مي نهد مرهم به زخم هر دلي و،<BR>مي کشد دست نوازش بر سر ما<BR>اين نفير خشم ياران<BR>بي قراران<BR>قسم خورده سواران پريشان است<BR>که زير سلطه ي شلاق شب صبح اميد را مي پويند راه.<BR>تو شاهد باش<BR>مراقب باش<BR>تحمل کن سر ناسازگاري فلک، اين چرخ گردون را<BR>که در آخر، در اين مهماني کوتاه،<BR>تو مي ماني و مشتي خاک<BR><FONT color=#ff0080>که گر نامت نکو باشد<BR>تو را باکي نباشد<BR>از هجوم باد هرزه گرد تشنه ي گرما.</FONT></STRONG></P></div> Wed, 23 Jan 2008 20:55:00 GMT http://comment.parsiblog.com/Comments.aspx?NoteID=385789 http://biyar1.ParsiBlog.com/385789.htm http://biyar1.ParsiBlog.com/371798.htm <div dir='rtl'><P align=center><STRONG>همة هستي من آية تاريكيست</STRONG></P> <P align=center><STRONG>كه ترا در خود تكراركنان</STRONG></P> <P align=center><STRONG>به سحرگاه شكفتن‌ها و رستن‌هاي ابدي خواهد برد</STRONG></P> <P align=center><STRONG>من در اين آيه ترا آه كشيدم، آه</STRONG></P> <P align=center><STRONG>من در اين آيه ترا</STRONG></P> <P align=center><STRONG>به درخت و آب و آتش پيوند زدم</STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG><FONT color=#ffff00>زندگي شايد</FONT></STRONG></P> <P align=center><STRONG>يك خيابان درازست كه هر روز زني با زنبيلي از آن مي‌گذرد</STRONG></P> <P align=center><STRONG><FONT color=#ffff00>زندگي شايد</FONT></STRONG></P> <P align=center><STRONG>ريسمانيست كه مردي با آن خود را از شاخه مي‌آويزد</STRONG></P> <P align=center><STRONG>زندگي شايد طفليست كه از مدرسه بر مي‌گردد</STRONG></P> <P align=center><STRONG>زندگي شايد افروختن سيگاري باشد، در فاصلة رخوتناك دو همآغوشي</STRONG></P> <P align=center><STRONG>يا نگاه گيج رهگذري باشد</STRONG></P> <P align=center><STRONG>كه كلاه از سر بر مي‌دارد</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و به يك رهگذر ديگر با لبخندي بي‌معني مي‌گويد</STRONG></P> <P align=center><STRONG><FONT style="BACKGROUND-COLOR: #ffffff" color=#00ff00>«صبح بخير»</FONT></STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG><FONT color=#ffff00>زندگي شايد</FONT> آن لحظة مسدوديست</STRONG></P> <P align=center><STRONG>كه نگاه من در ني‌ني چشمان تو خود را ويران مي‌سازد</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و در اين حسي است</STRONG></P> <P align=center><STRONG>كه من آن را با ادراك ماه و با دريافت ظلمت خواهم آميخت</STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG>در اتاقي كه باندازة يك تنهايي‌ست</STRONG></P> <P align=center><STRONG>دل من</STRONG></P> <P align=center><STRONG>كه باندازة يك عشقست</STRONG></P> <P align=center><STRONG>به بهانه‌هاي سادة خوشبختي خود مي‌نگرد</STRONG></P> <P align=center><STRONG>به زوال زيباي گل‌ها در گلدان</STRONG></P> <P align=center><STRONG>به نهالي كه تو در باغچة خانه‌مان كاشته‌اي</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و به آواز قناري‌ها</STRONG></P> <P align=center><STRONG>كه باندازة يك پنجره مي‌خوانند</STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG>آه . . .</STRONG></P> <P align=center><STRONG>سهم من اينست</STRONG></P> <P align=center><STRONG>سهم من اينست</STRONG></P> <P align=center><STRONG><FONT color=#00ff00>سهم من</FONT></STRONG></P> <P align=center><STRONG>آسماني‌ست كه آويختن پرده‌اي آن را از من مي‌گيرد</STRONG></P> <P align=center><STRONG>سهم من پائين رفتن از يك پلة متروك‌ست</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و به چيزي در پوسيدگي و غربت واصل گشتن</STRONG></P> <P align=center><STRONG>سهم من گردش حزن‌آلودي در باغ خاطره‌هاست</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و در اندوه صدائي جان دادن كه به من مي‌گويد:</STRONG></P> <P align=center><FONT style="BACKGROUND-COLOR: #ffffff"><FONT color=#00ff00><STRONG>«دستهايت را</STRONG><STRONG>دوست مي‌دارم»</STRONG></FONT></FONT></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG>دستهايم را در باغچه مي‌كارم</STRONG></P> <P align=center><STRONG>سبز خواهم شد، مي‌دانم، مي‌دانم، مي‌دانم</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و پرستوها در گودي انگشتان جوهريم</STRONG></P> <P align=center><STRONG>تخم خواهند گذاشت</STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG>گوشواري به دو گوشم مي‌آويزم</STRONG></P> <P align=center><STRONG>از دو گيلاس سرخ همزاد</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و به ناخن‌هايم برگ گل كوكب مي‌چسبانم</STRONG></P> <P align=center><STRONG>كوچه‌اي هست كه در آنجا</STRONG></P> <P align=center><STRONG>پسراني كه به من عاشق بودند، هنوز</STRONG></P> <P align=center><STRONG>با همان موهاي درهم و گردن‌هاي باريك و پاهاي لاغر</STRONG></P> <P align=center><STRONG>به تبسم‌هاي معصوم دختركي مي‌انديشند كه يكشب او را</STRONG></P> <P align=center><STRONG>باد با خود برد</STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG><FONT color=#00ff00>كوچه‌اي هست كه قلب من آنرا</FONT></STRONG></P> <P align=center><STRONG><FONT color=#00ff00>از محله‌هاي كودكيم دزديده‌ست</FONT></STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG>سفر حجمي در خط زمان</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و به حجمي خط خشك زمان را آبستن كردن</STRONG></P> <P align=center><STRONG>حجمي از تصويري آگاه</STRONG></P> <P align=center><STRONG>كه ز مهماني يك آينه برمي‌گردد</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و بدينسان‌ست</STRONG></P> <P align=center><STRONG>كه كسي مي‌ميرد</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و كسي مي‌ماند</STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG>هيچ صيادي در جوي حقيري كه به گودالي مي‌ريزد، مرواريدي صيد</STRONG></P> <P align=center><STRONG>نخواهد كرد</STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG><FONT color=#00ff00>من محمد </FONT></STRONG></P> <P align=center><STRONG>پري كوچك غمگيني را</STRONG></P> <P align=center><STRONG>مي‌شناسم كه در اقيانوسي مسكن دارد</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و دلش را در يك ني لبك چوبين</STRONG></P> <P align=center><STRONG>مي‌نوازد، آرام، آرام</STRONG></P> <P align=center><STRONG>پري كوچك غمگيني</STRONG></P> <P align=center><STRONG>كه شب از يك بوسه مي‌ميرد</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و سحرگاه از يك بوسه بدنيا خواهد آمد</STRONG></P> <P align=center><STRONG><FONT color=#00ff00>پايان</FONT></STRONG></P></div> Mon, 07 Jan 2008 13:13:00 GMT http://comment.parsiblog.com/Comments.aspx?NoteID=371798 http://biyar1.ParsiBlog.com/371798.htm http://biyar1.ParsiBlog.com/369511.htm <div dir='rtl'><P><STRONG>سلام</STRONG></P> <P><STRONG>من <FONT color=#ff00ff>محمد</FONT> هستم .</STRONG></P> <P><STRONG>من چند وقت پيش بدليل مسائل شخصي وبلاگم را پاک کردم .</STRONG></P> <P><STRONG>حقيقتش را بخواهيد من توي اين مدت خيلي فکر کردم . </STRONG></P> <P><STRONG>و به اين نتيجه رسيدم که کار اشتباهي کردم .</STRONG></P> <P><STRONG>و اين اعتراف از شخصيت جديد من نشعت ميگيره .</STRONG></P> <P><STRONG>من الان ميتونم بگم يه آدم جديدم با اهدافي جديد .</STRONG></P> <P><STRONG>و نظرم اينه که يه مرد وقتي قبول کرد يک مرد است بايد تمامي مشکلات زندگي را به جان بخرد و در اين راه بقول خودمون کم نياورد .</STRONG></P> <P><STRONG>و البته من قبول دارم که قبلا کم آوردم .</STRONG></P> <P><STRONG>ولي جلوي ضرر را هر جا که بگيريم منفعت است .</STRONG></P> <P><STRONG>من يک مرد هستم ,&nbsp;زندگي ميکنم ,&nbsp;پس هستم !</STRONG></P> <P><STRONG>و ميدانم که زندگي پر است از پيچ و خمها و مشکلات گوناگون است&nbsp;و من براي پيمودن راه زندگي آماده ام .</STRONG></P> <P><STRONG>و مطمئن هستم با اعتماد به نفسي که دارم در زندگي فردي موفق خواهم بود و خانواده اي که در آينده تشکيل خواهم داد نيز به موفقيت خواهم رساند .</STRONG></P> <P><STRONG><FONT color=#ff00ff>من يک مرد هستم .</FONT></STRONG></P> <P><STRONG><FONT color=#ff00ff>پس سلام اي زندگي .</FONT></STRONG></P> <P><STRONG><FONT color=#ff00ff>----------------------------------------------------------</FONT></STRONG></P> <P align=center><STRONG><FONT color=#80ff00>و اين منم</FONT></STRONG></P> <P align=center><STRONG><FONT color=#80ff00>مردي تنها</FONT></STRONG></P> <P align=center><STRONG>در آستانه‌ي فصلي سرد</STRONG></P> <P align=center><STRONG>در ابتداي درك هستي آلوده‌ي زمين</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و يأس ساده و غمناك آسمان</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و ناتواني اين دست‌هاي سيماني</STRONG></P> <P align=center><STRONG>زمان گذشت</STRONG></P> <P align=center><STRONG>زمان گذشت و ساعت چهار بار نواخت</STRONG></P> <P align=center><STRONG>چهار بار نواخت</STRONG></P> <P align=center><STRONG>امروز روز&nbsp;چهاردهم دي ماه است</STRONG></P> <P align=center><STRONG>من راز فصل‌ها را مي‌دانم</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و حرف لحظه‌ها را مي‌فهمم</STRONG></P> <P align=center><STRONG>نجات دهنده در گور خفته است</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و خاك، خاك پذيرنده</STRONG></P> <P align=center><STRONG>اشارتيست به آرامش</STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG>زمان گذشت و ساعت چهار بار نواخت</STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG>در كوچه باد مي‌آيد</STRONG></P> <P align=center><STRONG>در كوچه باد مي‌آيد</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و من به جفت‌گيري گل‌ها مي‌انديشم</STRONG></P> <P align=center><STRONG>به غنچه‌هايي با ساق‌هاي لاغر كم خون</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و اين زمان خسته‌ي مسلول</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و مردي از كنار درختان خيس مي‌گذرد</STRONG></P> <P align=center><STRONG>مردي كه رشته‌هاي آبي رگ‌هايش</STRONG></P> <P align=center><STRONG>مانند مارهاي مرده از دو سوي گلوگاهش</STRONG></P> <P align=center><STRONG>بالا خزيده‌اند</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و در شقيقه‌هاي منقلبش آن هجاي خونين را</STRONG></P> <P align=center><STRONG>تكرار مي‌كنند</STRONG></P> <P align=center><STRONG>ـ سلام</STRONG></P> <P align=center><STRONG>ـ سلام</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و من به جفت‌گيري گل‌ها مي‌انديشم</STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG>در آستانه‌ي فصلي سرد</STRONG></P> <P align=center><STRONG>در محفل عزاي آينه‌ها</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و اجتماع سوگواري تجربه‌هاي پريد رنگ</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و اين غروب بارور شده از دانش سكوت</STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG>چگونه مي‌شود به آنكسي كه مي‌رود اينسان</STRONG></P> <P align=center><STRONG>صبور،</STRONG></P> <P align=center><STRONG>سنگين،</STRONG></P> <P align=center><STRONG>سرگردان،</STRONG></P> <P align=center><STRONG>فرمان ايست داد.</STRONG></P> <P align=center><STRONG>چگونه مي‌شود به مرد گفت كه او زنده نيست، او هيچوقت زنده نبوده ست.</STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG>در كوچه باد مي‌آيد</STRONG></P> <P align=center><STRONG>كلاغ‌هاي منفرد انزوا</STRONG></P> <P align=center><STRONG>در باغ‌هاي پير كسالت مي‌چرخند</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و نردبام</STRONG></P> <P align=center><STRONG>چه ارتفاع حقيري دارد</STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG>آنها تمام ساده لوحي يك قلب را</STRONG></P> <P align=center><STRONG>با خود به قصر قصه‌ها بردند</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و اكنون ديگر</STRONG></P> <P align=center><STRONG>ديگر چگونه يكنفر به رقص برخواند خاست</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و گيسوان كودكيش را</STRONG></P> <P align=center><STRONG>در آب‌هاي جاري خواهد ريخت</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و سيب را كه سرانجام چيده است و بوئيده است</STRONG></P> <P align=center><STRONG>در زير پا لگد خواهد كرد؟</STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG>اي يار، اي يگانه ترن يار</STRONG></P> <P align=center><STRONG>چه ابرهاي سياهي در انتظار روز ميهماني خورشيدند.</STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG>انگار در مسيري از تجسم پرواز بود كه يكروز آن پرنده نمايان شد</STRONG></P> <P align=center><STRONG>انگار از خطوط سبز تخيل بودند</STRONG></P> <P align=center><STRONG>آن برگ‌هاي تازه كه در شهوت نسيم نفس مي‌زدند</STRONG></P> <P align=center><STRONG>انگار</STRONG></P> <P align=center><STRONG>آن شعله‌ي بنفش كه در ذهن پاك پنجره‌ها مي‌سوخت</STRONG></P> <P align=center><STRONG>چيزي بجر تصور معصومي از چراغ نبود.</STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG>در كوچه باد مي‌آيد</STRONG></P> <P align=center><STRONG>اين ابتداي ويرانيست</STRONG></P> <P align=center><STRONG>آن روز هم كه دست‌هاي تو ويران شدند باد مي‌آمد</STRONG></P> <P align=center><STRONG>ستاره‌هاي عزيز</STRONG></P> <P align=center><STRONG>ستاره‌هاي مقوائي عزيز</STRONG></P> <P align=center><STRONG>وقتي در آسمان، دروغ وزيدن مي‌گيرد</STRONG></P> <P align=center><STRONG>ديگر چگونه مي‌شود به سوره‌هاي رسولان سرشكسته پناه آورد؟</STRONG></P> <P align=center><STRONG>ما مثل مرده‌هاي هزاران هزار ساله به هم مي‌رسيم و آنگاه</STRONG></P> <P align=center><STRONG>خورشيد بر تباهي اجساد ما قضاوت خواهد كرد</STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG>من سردم است</STRONG></P> <P align=center><STRONG>من سردم است و انگار هيچوقت گرم نخواهم شد</STRONG></P> <P align=center><STRONG>اي يار اي يگانه ترين يار «آن شراب مگر چند ساله بود؟»</STRONG></P> <P align=center><STRONG>نگاه كن كه در اينجا</STRONG></P> <P align=center><STRONG>زمان چه وزني دارد</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و ماهيان چگونه گوشت‌هاي مرا مي‌جوند</STRONG></P> <P align=center><STRONG>چرا مرا هميشه در ته دريا نگاه مي‌داري؟</STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG>من سردم است و از گوشواره‌هاي صدف بيزارم</STRONG></P> <P align=center><STRONG>من سردم است و مي‌دانم</STRONG></P> <P align=center><STRONG>كه از تمامي اوهام سرخ يك شقايق وحشي</STRONG></P> <P align=center><STRONG>جز چند قطره خون</STRONG></P> <P align=center><STRONG>چيزي بجا نخواهد ماند.</STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG>خطوط را رها خواهم كرد</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و همچنين شمارش اعداد را رها خواهم كرد</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و از ميان شكل‌هاي هندسي محدود</STRONG></P> <P align=center><STRONG>به پهنه‌هاي حسي وسعت پناه خواهم برد</STRONG></P> <P align=center><STRONG>من عريانم، عريانم، عريانم</STRONG></P> <P align=center><STRONG>مثل سكوت‌هاي ميان كلام‌هاي محبت عريانم</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و زخم‌هاي من همه از عشق است</STRONG></P> <P align=center><STRONG>از عشق، عشق، عشق.</STRONG></P> <P align=center><STRONG>من اين جزيره‌ي سرگردان را</STRONG></P> <P align=center><STRONG>از انقلاب اقيانوس</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و انفجار كوه گذر داده‌ام</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و تكه‌تكه شدن، راز آن وجود متحدي بود</STRONG></P> <P align=center><STRONG>كه از حقيرترين ذره‌هايش آفتاب به دنيا آمد.</STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG>سلام اي شب معصوم!</STRONG></P> <P align=center><STRONG>سلام اي شبي كه چشم‌هاي گرگ بيابان را</STRONG></P> <P align=center><STRONG>به حفره‌هاي استخواني ايمان و اعتماد بدل مي‌كني</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و در كنار جويبارهاي تو، ارواح بيدها</STRONG></P> <P align=center><STRONG>ارواح مهربان تبرها را مي‌بويند</STRONG></P> <P align=center><STRONG>من از جهان بي‌تفاوتي فكرها و حرف‌ها و صداها مي‌آيم</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و اين جهان به لانه‌ي ماران مانند است</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و اين جهان پر از صداي حركت پاهاي مردميست</STRONG></P> <P align=center><STRONG>كه همچنان كه ترا مي‌بوسند</STRONG></P> <P align=center><STRONG>در ذهن خود طناب دار ترا مي‌بافند.</STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG>سلام اي شب معصوم!</STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG>ميان پنجره و ديدن</STRONG></P> <P align=center><STRONG>هميشه فاصله ايست.</STRONG></P> <P align=center><STRONG>چرا نگاه نكردم؟</STRONG></P> <P align=center><STRONG>مانند آن زمان كه مردي از كنار درختان خيس گذر مي‌كرد . . .</STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG>چرا نگاه نكردم؟</STRONG></P> <P align=center><STRONG>انگار مادرم گريسته بود آنشب</STRONG></P> <P align=center><STRONG>آنشب كه من به درد رسيدم و نطفه شكل گرفت</STRONG></P> <P align=center><STRONG>آنشب كه من عروس خوشه‌هاي اقاقي شدم</STRONG></P> <P align=center><STRONG>آنشب كه اصفهان پر از طنين كاشي آبي بود،</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و آنكسي كه نيمه‌ي من بود، به درون نطفه‌ي من بازگشته بود</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و من در آينه مي‌ديدمش،</STRONG></P> <P align=center><STRONG>كه مثل آينه پاكيزه بود و روشن بود</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و ناگهان صدايم كرد</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و من عروس خوشه‌هاي اقاقي شدم . . .</STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG>انگار مادرم گريسته بود آنشب.</STRONG></P> <P align=center><STRONG>چه روشنايي بيهوده‌اي در اين دريچه‌ي مسدود سركشيد</STRONG></P> <P align=center><STRONG>چرا نگاه نكردم ـ</STRONG></P> <P align=center><STRONG>تمام لحظه‌هاي سعادت مي‌دانستند</STRONG></P> <P align=center><STRONG>كه دست‌هاي تو ويران خواهد شد</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و من نگاه نكردم</STRONG></P> <P align=center><STRONG>تا آنزمان كه پنجره‌ي ساعت</STRONG></P> <P align=center><STRONG>گشوده شد و آن قناري غمگين چهار بار نواخت</STRONG></P> <P align=center><STRONG>چهار بار نواخت</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و من به آن زن كوچك برخوردم</STRONG></P> <P align=center><STRONG>كه چشم هايش، مانند لانه‌هاي خالي سيمرغان بودند</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و آنچنان كه در تحرك ران‌هايش مي‌رفت</STRONG></P> <P align=center><STRONG>گوئي بكارت رؤياي پرشكوه مرا</STRONG></P> <P align=center><STRONG>با خود بسوي بستر شب مي‌برد.</STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG>آيا دوباره باغچه‌ها را بنفشه خواهم كاشت؟</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و شمعداني‌ها را</STRONG></P> <P align=center><STRONG>در آسمان پشت پنجره خواهم گذاشت؟</STRONG></P> <P align=center><STRONG>آيا دوباره روي ليوان‌ها خواهم رقصيد؟</STRONG></P> <P align=center><STRONG>آيا دوباره زنگ در مرا بسوي انتظار صدا خواهد برد؟</STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG>به مادرم گفتم: «ديگر تمام شد»</STRONG></P> <P align=center><STRONG>گفتم: «هميشه پيش از آنكه فكر كني اتفاق مي‌افتد</STRONG></P> <P align=center><STRONG>بايد براي روزنامه تسليتي بفرستيم»</STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG>انسان پوك</STRONG></P> <P align=center><STRONG>انسان پوك پر از اعتماد</STRONG></P> <P align=center><STRONG>نگاه كن كه دندان‌هايش</STRONG></P> <P align=center><STRONG>چگونه وقت جويدن سرود مي‌خوانند</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و چشم‌هايش</STRONG></P> <P align=center><STRONG>چگونه وقت خيره‌شدن مي‌درند</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و او چگونه از كنار درختان خيس مي‌گذرد:</STRONG></P> <P align=center><STRONG>صبور،</STRONG></P> <P align=center><STRONG>سنگين،</STRONG></P> <P align=center><STRONG>سرگردان.</STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG>در ساعت چهار</STRONG></P> <P align=center><STRONG>در لحظه‌اي كه رشته‌هاي آبي رگ‌هايش</STRONG></P> <P align=center><STRONG>مانند مارهاي مرده از دو سوي گلوگاهش</STRONG></P> <P align=center><STRONG>بالا خزيده‌اند</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و در شقيقه‌هاي منقلبش آن هجاي خونين را</STRONG></P> <P align=center><STRONG>تكرار مي‌كنند</STRONG></P> <P align=center><STRONG>ـ سلام</STRONG></P> <P align=center><STRONG>ـ سلام</STRONG></P> <P align=center><STRONG>آيا تو</STRONG></P> <P align=center><STRONG>هرگز آن چهار لاله‌ي آبي را</STRONG></P> <P align=center><STRONG>بوئيده‌اي؟ . . .</STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG>زمان گذشت</STRONG></P> <P align=center><STRONG>زمان گذشت و شب روي شاخه‌هاي لخت اقاقي افتاد</STRONG></P> <P align=center><STRONG>شب پشت شيشه‌هاي پنجره سر مي‌خورد</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و با زبان سردش</STRONG></P> <P align=center><STRONG>ته مانده‌هاي روز رفته را به درون مي‌كشد</STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG>من از كجا مي‌آيم؟</STRONG></P> <P align=center><STRONG>من از كجا مي‌آيم؟</STRONG></P> <P align=center><STRONG>كه اينچنين به بوي شب آغشته‌ام؟</STRONG></P> <P align=center><STRONG>هنوز خاك مزارش تازه‌ست</STRONG></P> <P align=center><STRONG>مزار آن دو دست سبز جوان را مي‌گويم . . .</STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG>چه مهربان بودي اي يار، اي يگانه‌ترين يار</STRONG></P> <P align=center><STRONG>چه مهربان بودي وقتي دروغ مي‌گفتي</STRONG></P> <P align=center><STRONG>چه مهربان بودي وقتي كه پلك‌هاي آينه را مي‌بستي</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و چلچراغ‌ها را</STRONG></P> <P align=center><STRONG>از ساقه‌هاي سيمي مي‌چيدي</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و در سياهي ظالم مرا بسوي چراگاه عشق مي‌بردي</STRONG></P> <P align=center><STRONG>تا آن بخار گيج كه دنباله‌ي حريق عطش بود بر چمن خواب مي‌نشست</STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG>و آن ستاره‌هاي مقوايي</STRONG></P> <P align=center><STRONG>به گرد لايتناهي مي‌چرخيدند.</STRONG></P> <P align=center><STRONG>چرا كلام را به صدا گفتند؟</STRONG></P> <P align=center><STRONG>چرا نگاه را به خانه‌ي ديدار ميهمان كردند!</STRONG></P> <P align=center><STRONG>چرا نوازش را</STRONG></P> <P align=center><STRONG>به حجب گيسوان باكرگي بردند؟</STRONG></P> <P align=center><STRONG>نگاه كن كه در اينجا</STRONG></P> <P align=center><STRONG>چگونه جان آنكسي كه با كلام سخن گفت</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و با نگاه نواخت</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و با نوازش از رميدن آراميد</STRONG></P> <P align=center><STRONG>به تيرهاي توهم</STRONG></P> <P align=center><STRONG>مصلوب گشته است.</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و جاي پنج شاخه‌ي انگشت‌هاي تو</STRONG></P> <P align=center><STRONG>كه مثل پنج حرف حقيقت بودند</STRONG></P> <P align=center><STRONG>چگونه روي گونه او مانده‌ست.</STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG>سكوت چيست، چيست، چيست اي يگانه‌ترين يار؟</STRONG></P> <P align=center><STRONG>سكوت چيست بجز حرف‌هاي ناگفته</STRONG></P> <P align=center><STRONG>من از گفتن مي‌مانم، اما زبان گنجشكان</STRONG></P> <P align=center><STRONG>زبان زندگي جمله‌هاي جاري جشن طبيعت‌ست.</STRONG></P> <P align=center><STRONG>زبان گنجشكان يعني: بهار. برگ. بهار.</STRONG></P> <P align=center><STRONG>زبان گنجشكان يعني: نسيم. عطر. نسيم.</STRONG></P> <P align=center><STRONG>زبان گنجشكان در كارخانه مي‌ميرد.</STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG>اين كيست اين كسي كه روي جاده‌ي ابديت</STRONG></P> <P align=center><STRONG>بسوي لحظه‌ي توحيد مي‌رود</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و ساعت هميشگيش را</STRONG></P> <P align=center><STRONG>با منطق رياضي تفريق‌ها و تفرقه‌ها كوك مي‌كند.</STRONG></P> <P align=center><STRONG>اين كيست اين كسي كه بانگ خروسان را</STRONG></P> <P align=center><STRONG>آغاز قلب روز نمي‌داند</STRONG></P> <P align=center><STRONG>آغاز بوي ناشتايي مي‌داند</STRONG></P> <P align=center><STRONG>اين كيست اين كسي كه تاج عشق به سر دارد</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و در ميان جامه‌هاي عروسي پوسيده‌ست.</STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG>پس آفتاب سرانجام</STRONG></P> <P align=center><STRONG>در يك زمان واحد</STRONG></P> <P align=center><STRONG>بر هر دو قلب نااميد نتابيد.</STRONG></P> <P align=center><STRONG>تو از طنين كاشي آبي تهي شدي.</STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG>و من چنان پرم كه روي صدايم نماز مي‌خوانند . . .</STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG>جنازه‌هاي خوشبخت</STRONG></P> <P align=center><STRONG>جنازه‌هاي ملول</STRONG></P> <P align=center><STRONG>جنازه‌هاي ساكت متفكر</STRONG></P> <P align=center><STRONG>جنازه‌هاي خوش برخورد، خوش خوراك</STRONG></P> <P align=center><STRONG>در ايستگاه‌هاي وقت‌هاي معين</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و در زمينه‌ي مشكوك نورهاي موقت</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و شهوت خريد ميوه‌هاي فاسد بيهودگي . . .</STRONG></P> <P align=center><STRONG>آه،</STRONG></P> <P align=center><STRONG>چه مردماني در چار راه ها نگران حوادثند</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و اين صداي سوت‌هاي توقف</STRONG></P> <P align=center><STRONG>در لحظه‌اي كه بايد، بايد، بايد</STRONG></P> <P align=center><STRONG>مردي به زير چرخ‌هاي زمان له شود</STRONG></P> <P align=center><STRONG>مردي كه از كنار درختان خيس مي‌گذرد . . .</STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG>من از كجا مي‌آيم؟</STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><BR><STRONG>سلام اي غرابت تنهائي</STRONG></P> <P align=center><STRONG>اتاق را به تو تسليم مي‌كنم</STRONG></P> <P align=center><STRONG>چرا كه ابرهاي تيره هميشه</STRONG></P> <P align=center><STRONG>پيغمبران آيه‌هاي تازة تطهيرند</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و در شهادت يك شمع</STRONG></P> <P align=center><STRONG>راز منوري است كه آنرا</STRONG></P> <P align=center><STRONG>آن آخرين و آن كشيده‌ترين شعله خوب مي‌داند.</STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG>ايمان بياوريم</STRONG></P> <P align=center><STRONG>ايمان بياوريم به آغاز فصل سرد</STRONG></P> <P align=center><STRONG>ايمان بياوريم به ويرانه‌هاي باغ‌هاي تخيل</STRONG></P> <P align=center><STRONG>به داس‌هاي واژگون شده‌ي بي‌كار</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و دانه‌هاي زنداني</STRONG></P> <P align=center><STRONG>نگاه‌كن كه چه برفي مي‌بارد . . .</STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG>شايد حقيقت آن دو دست جوان بود، آن دو دست جوان</STRONG></P> <P align=center><STRONG>كه زير بارش يكريز برف مدفون شد</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و سال ديگر، وقتي بهار</STRONG></P> <P align=center><STRONG>با آسمان پشت پنجره همخوابه مي‌شود</STRONG></P> <P align=center><STRONG>و در تنش فوران مي‌كنند</STRONG></P> <P align=center><STRONG>فواره‌هاي سبز ساقه‌هاي سبكبار</STRONG></P> <P align=center><STRONG>شكوفه خواهد داد اي يار، اي يگانه‌ترين يار</STRONG></P> <P align=center><STRONG></STRONG>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG><FONT color=#80ff00>اينمان بياوريم به آغاز فصل سرد . . .</FONT></STRONG></P> <P>&nbsp;</P> <P>&nbsp;</P> <P>&nbsp;</P> <P><BR><BR>&nbsp;&nbsp; </P> <P><STRONG><FONT color=#ff00ff></FONT></STRONG>&nbsp;</P> <P><STRONG></STRONG>&nbsp;</P></div> Fri, 04 Jan 2008 18:10:00 GMT http://comment.parsiblog.com/Comments.aspx?NoteID=369511 http://biyar1.ParsiBlog.com/369511.htm